Wanneer leidt een verhoogd gezondheidsrisico tot een gebrek?
In het eindvonnis van 17 december 2025 wijst de Rechtbank Amsterdam alle vorderingen af in de collectieve actie van Stichting Bureau Clara Wichmann tegen Allergan, producent van getextureerde borstimplantaten. BCW trad op namens circa 60.000 vrouwen en stelde dat de implantaten gebrekkig zijn, omdat zij auto-immuunklachten (ASIA) zouden veroorzaken en een verhoogd risico geven op een zeldzame vorm van lymfeklierkanker (BIA-ALCL).
De rechtbank stelt voorop dat niet ter discussie staat dat vrouwen met borstimplantaten klachten kunnen ervaren, maar acht het beschikbare wetenschappelijk bewijs onvoldoende om een causaal verband tussen de implantaten en ASIA vast te stellen. Recente onderzoeken, waaronder een grootschalige studie van het Antoni van Leeuwenhoek, wijzen juist op het ontbreken van een oorzakelijk verband.
Ten aanzien van BIA-ALCL staat vast dat de getextureerde borstimplantaten een verhoogd risico meebrengen. Dat risico is echter in absolute zin zeer klein en de genezingskans bij tijdige ontdekking groot. De rechtbank oordeelt dat als het verhoogde risico al wordt veroorzaakt door de implantaten, dit het product nog niet gebrekkig maakt. Daarbij weegt mee dat, zoals bij andere medische implantaten, ook aan dit product inherente risico’s zijn verbonden. Op die grond is Allergan niet aansprakelijk voor de gestelde schade.
Van belang is bovendien dat Allergan vanaf 2015 adequaat heeft gewaarschuwd en de implantaten in 2018 van de markt heeft gehaald, nadat voldoende wetenschappelijk was onderbouwd dat de implantaten voor een hogere kans op BIA-ALCL zorgden. Ook het verzoek tot inzage ex art. 843a Rv (oud) wordt afgewezen wegens gebrek aan relevantie.
Deze uitspraak benadrukt dat bij aansprakelijkheid voor medische hulpmiddelen een verhoogd gezondheidsrisico niet zonder meer leidt tot gebrekkigheid. Van doorslaggevend belang zijn het bestaan van een voldoende onderbouwd causaal verband, de stand van de wetenschap, de absolute omvang van het risico en de mate waarin tijdig en adequaat is gewaarschuwd.
Deze teaser is geschreven door Eunice Blokland
Om de uitspraak te lezen klik hier
