Na bijna drie decennia neemt Kennedy Van der Laan afscheid van een van haar partners en vertrouwdste gezichten, Fenna van Dijk. Als advocaat ‘geboren en getogen’ bij Kennedy Van der Laan, begon Fenna haar carrière in de commerciële overnamepraktijk. Later stond ze aan de wieg van de zorgpraktijk van Kennedy Van der Laan, die onder haar leiding is uitgegroeid tot strategisch speerpunt van kantoor. Fenna is een van de belangrijkste experts op gebied van governance in de zorg. In dit afscheidsinterview blikt Fenna terug op drie decennia in de advocatuur, de projecten die haar vormden en de lessen die ze meeneemt.
Wat was je eerste indruk van Kennedy Van der Laan toen je 29 jaar geleden de deur binnenstapte?
“Ik herinner mijn sollicitatie als de dag van gisteren. Het was 1996 en Kennedy Van der Laan bestond pas vier jaar. Ik sprak in groepjes alle partners van het kantoor aan – toen nog – de Keizersgracht. Ik was ontzettend zenuwachtig, maar de gesprekken waren warm en persoonlijk. Ik durfde daardoor heel open te zijn en werd beloond met hun vertrouwen.
Die open en betrokken sfeer probeer ik als partner nog altijd na te streven.”
Je hebt als expert in ondernemingsrecht en governance een volledige focus op de gezondheidszorg – een zeldzame combinatie in de advocatuur. Hoe is die specialisatie ontstaan?
“Mijn interesse in de zorgsector was er al vroeg. Ik kreeg binnen kantoor gelukkig alle ruimte om dat verder te verkennen. Destijds was er nog geen specifieke focus op zorg, terwijl het juist zo goed aansluit bij waar we als kantoor voor staan: maatschappelijke betrokkenheid en werken aan zaken die ertoe doen. Inmiddels is zorg verankerd in het DNA van Kennedy Van der Laan. De vraagstukken waar we aan werken raken de kern van de samenleving.”
Waar ben je het meest trots op?
“Maatschappelijke betrokkenheid is altijd mijn drijfveer geweest en dat komt terug in de projecten waar ik het meest trots op ben. Wat mij het meest zal bijblijven is onze rol bij de oprichting van het Prinses Máxima Centrum voor Kinderoncologie. Een groot en complex project dat vijf jaar in beslag nam, waarbij wij adviseerden over alle juridische facetten en waarin ik ons team van specialisten aanstuurde. Ik was niet alleen advocaat, maar ook strategisch sparringpartner van het bestuur. Het was een intensieve en bijzondere periode, want alles draaide om betere zorg, hogere overlevingskans en betere kwaliteit van leven voor de jonge patiënten. De manier van werken paste ook bij hoe ik als advocaat het liefst opereer; sterk op inhoud en je gezamenlijk inzetten voor een maatschappelijk doel.”
“Een ander bijzonder project was het opzetten van de coronasnelteststraten namens de landelijke GGD’en . Dat vroeg om snelle actie en juridische scherpte. Het gaf veel voldoening om op die manier bij te kunnen dragen aan herstel van het dagelijks leven.”
Sinds 2013 geef je leiding aan het zorgteam bij Kennedy Van der Laan. Hoe zou je jouw leiderschapsstijl omschrijven?
“Toen ik begon was de advocatuur nog een vrij stevig mannenbolwerk. Ik vond het belangrijk om mijn eigen stijl daarin te ontwikkelen, met ruimte voor gevoel en reflectie. Door mijn openhartigheid en aandacht voor de menselijke verhoudingen onderscheidde ik mij. Zo kon ik mijn eigen geluid laten horen in de partnergroep, op kantoor en bij cliënten. Wat ik jonge vrouwelijke advocaten daarom altijd meegeef: wees niet bang om je kwetsbaar op te stellen, omarm je intuïtie, het is jouw kracht!"
“Ik ben een gevoelsmens en lang dacht ik dat dat niet paste in de advocatuur. Inmiddels weet ik dat juist dat mij tot een betere advocaat maakt. Als jurist ben je ook vertrouwenspersoon – mensen vertrouwen hun grootste problemen en worstelingen aan je toe. Achter elk juridisch vraagstuk schuilt een menselijk verhaal. Door daar oog voor te hebben, kun je een verschil maken – als raadsman of -vrouw, maar ook als collega en leider.”
Welke lessen of inzichten wil je je collega’s meegeven bij het verder uitbouwen van de zorgpraktijk?
“Blijf luisteren – naar je cliënt, maar ook naar jezelf. Wat motiveert je? Waar krijg je energie van? En stap eens uit je comfortzone. Je hoeft niet alles meteen te weten, soms is ‘fake it ‘till you make it’ gewoon een realistische strategie.”
“En durf ook om hulp te vragen. Een andere blik kan soms het verschil maken. Veel waardevolle inzichten ontstonden bij mij simpelweg door eens bij een andere lunchtafel aan te schuiven, door met iemand in gesprek te gaan met een ander perspectief of uit een ander vakgebied.”
“Die samenwerking met collega’s vanuit verschillende specialismen en diverse achtergronden is wat mij altijd geïnspireerd heeft. Die kruisbestuiving is voor onze cliënten zo waardevol, en precies dat is de kracht van ons kantoor. Ik ben ervan overtuigd dat we zo samen een blijvende impact kunnen maken in de zorg.”
“Na jaren van toewijding en zorg laat ik een sterk fundament achter waarop kan worden voortgebouwd. De zorgpraktijk is in goede handen nu Eline Lam het zorgteam zal gaan leiden. Zij zal, samen met Floor Cornelissen, Chris Nekeman en Eylard van Fenema de zorgpraktijk verder uitbouwen. Daar heb ik alle vertrouwen in gezien hun ruime ervaring in de sector, hun betrokkenheid en oog voor kwaliteit. Hun inzet, passie en expertise vormen de kern van de persoonlijke en professionele dienstverlening waar wij bij Kennedy Van der Laan voor staan. Ik ben dankbaar dat het werk wordt voortgezet door zulke toegewijde collega’s. Het is een geruststellende gedachte dat de zorgpraktijk in goede handen blijft.”
Wat ga je hierna doen?
“Na bijna dertig jaar zeg ik de advocatuur vaarwel. Ik ben 55, jong genoeg om het over een andere boeg te gooien. Een ding is zeker, ik blijf betrokken bij de zorgsector. In september ben ik gestart met een opleiding tot toezichthouder in de zorg. Daarnaast denk ik ook aan andere bestuurlijke of juridische functies binnen de zorg en ook aan het onderwijs. Aan nieuwe ideeën geen gebrek! Maar eerst is het zaak om afscheid te nemen van dit mooie kantoor.”
“Wat ik ga missen, zijn mijn collega’s. Kennedy heeft een speciaal plekje in mijn hart. Het is een plek met prachtige mensen, waar ruimte is voor persoonlijke ontplooiing. Het openen van die grote houten deur aan de Keizersgracht was destijds het begin van een onvergetelijk hoofdstuk. Nu sluit ik dat met voldoening en kijk ik uit naar wat er komen gaat.”
