Vanaf de allereerste dag sinds de oprichting van ons kantoor is kunst een belangrijk, verbindend onderdeel. Daarom hebben we een speciaal ingerichte vleugel waar iedere paar maanden een andere kunstenaar centraal staat.
Sinds een week hangt het werk van de Surinaams-Nederlandse kunstenaar Faria van Creij-Callender aan onze muren. In de tijdelijke expositie: ‘She Is The Board’ zijn fictieve vrouwelijke personages te zien die opgebouwd zijn uit elementen van Faria’s eigen lichaam, ontmoetingen en culturele referenties. Een terugkerend motief in haar schilderijen is het schaakbord, dat symbool staat voor het navigeren tussen kleur, afkomst en cultuur.
In aanloop naar de kunstborrel op 27 juni, waar onze deuren openstaan voor iedereen die de expositie wil zien en beleven, stelden we Faria een aantal vragen. We vroegen naar haar achtergrond, haar werk en hoe het is om te exposeren op een plek waar normaal gesproken vooral wordt vergaderd, gebeld en gedacht. Want wat gebeurt er als kunst binnenstapt in een werkomgeving in plaats van een galerie?
Welke rol speelt jouw achtergrond of persoonlijke geschiedenis in je werk, en hoe vertaalt zich dat op het doek?
Mijn Surinaams-Nederlandse afkomst vormt de kern van mijn werk. Als persoon met een gemixte achtergrond bevind ik me altijd ‘tussen’ culturen, een ervaring die ik in elke nieuwe compositie opnieuw vorm geef. Op het doek verweef ik lagen van kleur en tijd: van huidskleur en lichtinval, tot het verleden en heden van schilderkunst, gepaard met symbolen die dienen als visueel ‘alfabet’ van mijn perspectief op de wereld.
Elk portret is een assemblage van beelden uit mijn dagelijks leven en foto’s uit diverse archieven. Mijn werk is een eerbetoon aan mijn familiegeschiedenis, maar ook een uitnodiging tot gesprek: welke culturen ons vormen en welke verhalen daarbij nodig zijn om uit te dragen.
Jouw werk wordt omschreven als gelaagd, persoonlijk en maatschappelijk betrokken. Kun je iets vertellen over de thema’s die je in deze tentoonstelling 'She Is The Board' onderzoekt?
In de tentoonstelling She Is The Board bied ik ruimte voor alledaagse handelingen van zwarte vrouwen en vrouwen van gemixte afkomst binnen traditionele schildertechnieken en composities. Ik werk met droomachtige, soms nostalgische scènes waarin deze vrouwen eenvoudigweg aanwezig zijn, zonder dat er altijd een duidelijke handeling of functie aan hen wordt toegeschreven. Op die manier geef ik vorm aan hedendaagse beelden van vrouwen van kleur waarin ik mezelf herken. Ze dagdromen en laten hun stempel achter in deze wereld, net als ik. Terugkerende symbolen zoals paarden, tulpen of een schaakbord verwijzen naar het tussenin bestaan: het leven tussen verschillende culturen.
Met technieken geïnspireerd op historische schilders, plaats ik mijn Surinaams-Nederlandse perspectief in het grotere verhaal van de schilderkunst. Zo verbind ik mijn persoonlijke perspectief met een kunsthistorische herkomst en bied ik een plek om gewoon te bestaan voor mezelf, en daarmee de plaats van de zwarte vrouw en vrouw van gemixte afkomst.
Wat betekent het voor jou om jouw kunst in een zakelijke omgeving te tonen, en niet in een traditionele galerie?
Het is verfrissend om mijn werk buiten de traditionele galerie te tonen. In het kantoor van Kennedy Van der Laan zal er een andere manier van kijken ontstaan dan in een traditionele galerie, een meer geleidelijke, verweven met de dagelijkse routine. Ik hoop dat er door de tijd heen visuele verbanden tussen de werken zullen worden opgemerkt. Mijn schilderijen en tekeningen zijn namelijk onderling met elkaar verbonden, in hun vorm en symboliek.
Hoe verhouden, volgens jou, het kunstenaarschap en het juridische vak zich tot elkaar?
Als schilder vind ik het belangrijk om de positie van de zwarte vrouw en vrouw van gemixte afkomst zichtbaar te maken om alledaagse beelden te creëren waarin ik mezelf in kan herkennen. Vooral omdat ik dat nog niet eerder heb kunnen terugvinden in schilderkunst. In die zin zie ik een parallel met het juridische vak: advocaten maken zichtbaar waar mensen in hun recht staan en verdedigen wie structureel over het hoofd wordt gezien.
Ik doe dat niet in de rechtbank, maar op het doek. Met verf en beeld geef ik ruimte aan mensen die in de kunstwereld te vaak ontbreken of compleet over het hoofd zijn gezien voor eeuwenlang. Ook dat is een vorm van representatie en rechtvaardigheid.
Tot slot: Je hebt al een aantal prestigieuze prijzen / erkenningen ontvangen. Wat staat er nog op je verlanglijst als kunstenaar? Waar droom je van?
Goh! Nou, ik droom ervan om een residentie bij de Rijksakademie te doen, en natuurlijk (haha) ooit een solo in het Tate Modern, in Londen.
Ervaar de kunst van Faria van dichtbij tijdens de kunstborrel op 27 juni. Meld je aan via het aanmeldformulier op onze website.