Kan de verzekeraar de schade op een niet-verzekeringnemer verhalen?
In 2022 heeft een man in Alkmaar een verkeersongeval veroorzaakt. Hij botste met hoge snelheid op een andere auto. De twee inzittenden van de auto zijn als gevolg van het ongeval overleden. De man had ongeveer anderhalf keer de toegestane hoeveelheid alcohol gedronken.
In 2024 werd hij hiervoor veroordeeld tot een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 18 maanden voorwaardelijk, wegens onder meer overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet.
De auto waarmee hij reed, was verzekerd op naam van zijn moeder. De WAM-verzekeraar was op grond van de WAM verplicht de schade van de nabestaanden te vergoeden.
De WAM-verzekeraar eist in deze procedure dat de man de schadevergoedingen die aan de nabestaanden van de inzittenden zijn betaald of nog betaald zullen worden, zal terugbetalen. De verzekeraar beroept zich op polisuitsluitingen, zoals de alcoholclausule en de clausule over opzet, grove schuld en bewuste roekeloosheid. Hierdoor zou de man volgens de verzekeraar niet te goeder trouw hebben mogen aannemen dat zijn aansprakelijkheid door de WAM-verzekering zou zijn gedekt.
De rechtbank oordeelt dat de man aansprakelijk is voor de schade door het dodelijke ongeval, en dat de WAM-verzekeraar deze schade op grond van artikel 15 lid 1 van de WAM op hem mag verhalen. Het door de verzekeraar gevorderde totaalbedrag wordt echter afgewezen wegens een gebrek aan een deugdelijke onderbouwing. De tegenvordering van de man, om de interne en externe frauderegistraties ongedaan te maken, wordt toegewezen, omdat er geen sprake is geweest van fraude.
WAM-verzekeraars hebben de mogelijkheid om de schade te verhalen op de bestuurder, indien deze in strijd handelt met de polisvoorwaarden, zoals het rijden onder invloed van alcohol. Dit geldt, in specifieke gevallen, ook wanneer de bestuurder niet de verzekeringnemer is, namelijk wanneer die persoon er niet te goeder trouw vanuit mocht gaan dat de schade onder een verzekering zou zijn gedekt. Dat bleek in deze procedure aan de orde.
https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBNHO:2024:11800
